Inktvraat
Vanaf de middeleeuwen tot in de twintigste eeuw werden documenten geschreven met ijzergallusinkt. Deze zure inkt met een overmaat aan ijzerbestanddelen vreet zich als het ware door de papiervezels heen. Door een chemische reactie in de inkt en oxidatie, breken de papiervezels steeds verder af en ontstaat er een diepe verkleuring van de inkt. De geschreven letters vallen letterlijk uit het papier en er komen gaten in de documenten op de plekken waar de inkt heeft gezeten.
Onderzoek
Voor een bredere toepassing op verschillende soorten archieven van uiteenlopende materiële staat zullen de mogelijkheden voor de toepassing van de in het Europese InkCor-project ontwikkelde prototype van een niet-waterige behandelmethode tegen inktvraat verder te worden onderzocht. Vanwege de geringere kans op het uitlopen van sommige inkten kan deze behandelmethode in bepaalde gevallen geschikter zijn. In 2006 zal een onderzoek worden gestart waarbij wordt samengewerkt met Het Nationaal Archief en het Instituut Collectie Nederland.